Wednesday, May 18, 2011

+--- ပုိးစုန္းျကူး ----+




ညသည္ ၾကယ္စင္လည္ဆြဲတဖ်တ္ဖ်တ္ႏွင့္ ဝတ္စံုနက္နက္ကို ဆင္ျမန္းလ်က္....
က်ေနာ္ကေတာ့ ေျကြက်မယ့္ ၾကယ္အပုိင္းအစကေလး ရလုိရျငား
လမ္းမ်ားေပၚတြင္ လက္ျဖန္ ့ေလ်ာက္သူေတြနွင့္ အေရာမ၀င္လိုေပ။

သူမ.........
ညကုိ ဆန္ ့က်င္ကာ အေရာင္လက္လက္ႏွင့္...
သူမလွဴပ္ရွားပံုက သြက္လက္သေလာက္ သိမ္ေမြ ့သည္...ျမန္ဆန္သေလာက္ အိေႄႏၵရွိသည္...
လြတ္လပ္မွဴကုိ ႏွစ္သက္သေလာက္ ရန္လိုစိတ္အလွ်င္းမရွိ ။
သူမက ေအာင္ဆီဂ်င္သန္ ့သန္ ့တြင္ ေပ်ာ္ေမြ ့သည္.......
က်ေနာ္က ကာဗြန္ဒုိင္ေအာက္ဆုိဒ္ ခပ္မ်ားမ်ားရယ္ ။
ဂ်ဴးေျခာက္သန္းကို သတ္ပီးမွ ခ်ာလီခ်က္ပလင္ကုိရတာ တန္တယ္လို ့သတ္မွတ္ရင္
ဖန္ပုလင္းတစ္လံုး ေျပးယူပီး သူမကုိ ပိတ္ေလွာင္ထားလိုက္မည္ ။
ဒါ့ေၾကာင့္ဘဲ သူမလြတ္လပ္စြာ ေတာက္ပေနမွဴကုိ အေမွာင္ထဲကေန ရပ္ၾကည့္ေနနိုင္ေအာင္
မျဖစ္စေလာက္ ခံနုိင္ရည္နည္းနည္းနဲ ့ ျကုိးစားၾကည့္ေနဆဲ ။

တကယ္ေတာ့ ငါဟာ ..
ၾကယ္စင္တစ္အုပ္ထက္ ပုိးစုန္းၾကဴးတစ္ေကာင္ကုိဘဲ ပိုေတာင့္တသူပါ....
ယုတ္စြအဆံုး အေမွာင္ေတြကို ဖမ္းဆုပ္ရေစဦးေတာ့
ေရာင္စဥ္ျဖာတဲ့ အသက္ရွဴသံသဲ့သဲ့ေလးကုိ ႏွလံုးသားနဲ ့ နားဆင္ခြင့္ရရင္ ငါေရာင့္ရဲျပီ............။

+---- အိမ္မက္ တစ္ဆင္စာ ----+




ဒီအေၾကာင္းေျပာရင္
ငါရယ္၊ မင္းရယ္
အတိတ္ေလး အနည္းငယ္၊ မေရရာတဲ့ လက္ရွိနဲ ့
တေစ ၦတစ္ေကာင္လို အနာဂတ္ ေတြပါလာေတာ့မယ္( ငါမ်က္လံုးေတြကန္းသင့္ရင္ ကန္းထားရမယ္ )
မုိးသည္းခဲ့ေပမယ့္ ကတိစကားေတြေတာ့ ေသြ ့ေျခာက္ပ်က္သုဥ္းလွ်က္
( ေရငံုႏွဳတ္ပိတ္မေနနဲ ့လို ့ ေျပာခဲ့တဲ့မင္း ကိုယ္တုိင္ေတာ့ ျငိမ္သက္လို ့ )

မင္းေျပာတဲ့စကားေတြက ငါ့မာနထက္ ငါ့ရင္ကို ထက္ပုိင္းက်ိဳးေစတယ္...
မင္းနဲ ့ေဝးကြာရမွာထက္ ဘယ္အရာကမွ ညေတြကုိ ပိုမေမွာင္ေစနုိ္င္ေတာ့ဘူး....
အီေကြတာမွာ အေလ့က်ေပါက္တဲ့အပင္ေတြထဲေတာ့ စာရင္းမသြင္းလုိက္ပါနဲ ့
ငါတစ္ပင္တည္းဘဲ ၀င္ရုိးစြန္းမွာ ေအးခဲေနလိုက္ေတာ့မယ္.....

မင္းေျပာသလိုဘဲ ဘာေကာင္မွေတာ့မဟုတ္ဘူးေပါ့ေလ
အိမ္မက္တဆင္စာနဲ ့ မင္းအသုိင္းအ၀ုိင္းၾကားမွာ ဘယ္လိုမွ ခရီးမေပါက္တာသိပါတယ္ကြာ
ငါေလ ဘာမွမဟုတ္တာ ကိုဘဲ သိမ္းထားပါရေစ
မင္းကို သတိရရင္ မၾကာ မၾကာ ထုတ္..ထုတ္ၾကည့္ရေအာင္ေပါ့......

ငါ့အတိတ္ရဲ့ ေဆးစက္ေတြကို ျပန္ၾကည့္ရင္
မီးခိုးေရာင္က အမ်ားသားဘဲ ( အတိတ္ကို ငါဘယ္ေတာ့မွ အျပစ္မတင္ပါဘူး )
ရွဴသြင္းေနတဲ့ေလက ငါ့ပစၥဳပၸန္ဘဲ...
ေရးလက္စ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္က ငါ့အိပ္စက္ျခင္းဘဲ..
ငါက ေသြးေအးတယ္ ႏွဳတ္ဆိတ္တယ္
တိုးတိတ္လြန္းေတာ့ ငါ့နွလံုးခုန္သံကို မင္းသတိျပဳမိပါ့မလား။
မင္း......
င့ါဘ၀ကို ေလာင္ကြ်မ္းေစတယ္
မင္းမ်က္ႏွာေရွ ့ကေန ဖယ္ခြါလိုက္ ၾကမ္းေပၚလႊင့္ပစ္လုိက္ ( ေျခေထာက္နဲ ့နင္းလိုက္တာလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ )
ေနာက္ဆံုးေတာ့ ျပာမွူန္ေတြအျဖစ္နဲ ့ အမွိုက္ပံုးထဲမွာ..

ဒါေပမယ့္ ငါ့ဘ၀ကို ငါေက်နပ္တယ္
မင္းႏွဳတ္ခမ္းဖ်ားကေန တယုတယ
မီးခိုးေငြ ့ကြင္းေလးေတြအျဖစ္ လွလွပပ
စိတ္လိုလက္ရ မင္းမွူတ္ထုတ္ေနတတ္တဲ့
အခ်ိန္ေတြကို ျပန္ေတြးမိရင္ေပါ့.....
ဒီလိုနဲ ့ေပါ့ေလ...
မင္းနဲ ့ပတ္သတ္ရင္ ငါဟာ အရူးတစ္ေယာက္ထက္ပုိခဲ့တယ္
ငါကေတာ့ ယံုၾကည္ခ်က္နဲ ့ ငါ့လမ္း ငါေဖာက္ဆဲ
ဘယ္လိုလဲေဟ့မင္း
လမ္းေလွ်ာက္နုိင္ပါ့မလား.......။

+--- သို ့----+




လက္၀ဲလက္ျဖင့္ သူမအားေထြးေပြ ့လ်က္
လက္ယာလက္ျဖင့္ သူမ၏မ်က္ရည္တို ့အား
သုတ္ေပးအံ့....

ထုိသိုေသာ ေန ့ရက္မ်ားအတြက္
အလြမ္းတုိ ့စြန္းထင္းေနေသာတလင္းျပင္ေပၚတြင္
ေ၀းကြာျခင္းႏွင့္ ကြ်နု္ပ္ ႏွလံုးသား စီးခ်င္းထုိးရေပလိမ့္မည္...

က်ဆံုးေကာင္းက်ဆံုးသြားနုိင္ပါတယ္
သို ့ေသာ္.......
ကြ်န္ုပ္ေက်နပ္ေနေပလိမ့္မည္........။

+--- လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ----+




♪♫ မေန ့ကလိုဘဲ ဘ၀ဟာလည္း.....တီ.တီ.တီ...♪♫
ျပတ္ေတာက္သြားေသာ သီခ်င္းသံအဆံုး အလိုမက်သံမ်ား တီးတိုးေရရြတ္သံမ်ား
ဆဲဆုိသံ သဲ့သဲ့ကိုေတာင္ ၾကားလုိက္ရေသးသည္။
ဘာဘဲေျပာေျပာ အာေခါင္ေတြလည္း ေျခာက္လွပီမို ့ ပတ္၀န္းက်င္ကို တစ္ခ်က္ ေ၀့ၾကည့္မိသည္။
နိုင္ငံတကာေဘာလံုးအသင္းတုိ ့၏ ေရွ ့ခရီးစဥ္မ်ား၊ သြင္းဂိုး၊ေပးဂုိးမ်ားသည္
ေဆးလိပ္ေငြ ့နွင့္ ေရေႏြးၾကမ္း မ်ားအၾကားတြင္ စီးေမွ်ာလ်က္....( က်ဆိမ့္ တစ္ခြက္နဲ ့အတူ ေမွ်ာပါသြားေသာ Rooney ၏ သြင္းဂိုးမ်ားေတာင္ပါလုိက္ေသးသည္ )...
နားကပ္အမဲတစ္ဖက္ ဆံပင္ေထာင္ေထာင္ကုိယ္စီနွင့္ Punk တစ္စုက
နံရုိးတစ္ေခ်ာင္းထုတ္ဖို ့အေရး အေခ်အတင္.......
ေဘာင္းဘီပြတဲ့ Rapper တစ္အုပ္လည္း Generation အေၾကာင္း
ဖုန္းကုိယ္စီနွင့္ ရြတ္ဆုိလ်က္..( တကယ့္တကယ္ မိဘ၏ Generation ကုိေက်းဇူးတင္သင့္တယ္
ေရထမ္းေရာင္းတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးဆို ဒါမ်ိဳးရြတ္ဖို ့၀ါသနာရွိပါ့မလားမသိ )....
သိန္းေပါင္းမ်ားစြာကို ပါးစပ္နဲ ့သယ္နုိင္တဲ့ ပြဲစားတစ္ေပြကလည္း
ေဖာ္ေရြတဲ့မ်က္လံုးတစ္ဖက္နဲ ့ ပါးနပ္တဲ့ မ်က္လံုးတစ္ဖက္ကို အနက္ေရာင္ေဘာင္ခတ္လွ်က္....
အလုပ္သမားေဆးေပးခန္းမွ ေကာ္လံျဖဴဆရာ၀န္ေလး၏
အထူးကုေဆးခန္းသို ့ အလည္ေရာက္ေနတဲ့အေတြးမ်ား....( လူနာမ်ားကို coffee သိပ္အမ်ားၾကီးမေသာက္ခုိင္းေသာ္လည္း သူ ့ေရွ ့မွ ေကာ္ဖီခြက္သည္ တ၀က္က်ိဳးလုေနျပီ..)
ေခတ္မွီကြန္ဒိုမ်ားစြာကုိ နွံ ့စပ္ေအာင္တက္ဆင္းေနေသာ္လည္း
( ျမိဳ ့ျပင္ မိမိတုိ ့ဗိဗၼာန္အိမ္စုတ္ကုိ မိုးတြင္းအမွီအိမ္ေခါင္မိုးမလဲနုိင္ေသးသည့္ )ေမာင္တစ္ထမ္း မယ္တစ္ထမ္း
ဘိလပ္ေျမသယ္ လင္မယား ၂ေယာက္၏ ကေလးတျပံဳတမအတြက္ စမူဆာအနည္းငယ္ပါဆယ္ဆြဲရန္ မဟာစဥ္းစားခန္း...
လမ္းသြားလမ္းလာတုိ ့လက္တစ္ဖက္ထုတ္တုိင္း ဂနာမျငိမ္ ျဖစ္ေနတဲ့
ေန ့တြက္မကုိက္ေသးတဲ့ Taxi ဒရုိက္ဘာ...( သူ ့ရည္စားပါးရုိက္ဖုိ ့လက္တစ္ဖက္ထုတ္ရင္ေတာင္ ျပံဳးျပံဳးေလး အရုိက္ခံသြားမဲ့လူမ်ိဴး)...
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ႏွင့္ ကားဂိတ္ကို စစ္မ်က္နွာ ၂ ဖက္ဖြင့္ထားတဲ့
ကြမ္းယာသည္ကုလား၏လက္မ်ားသည္ ထံုးအုိးႏွင့္ ကြမ္းရြက္ၾကား ဗ်ာမ်ားလ်က္....( ထုိကုလားသည္ ကိုယ္တုိင္က်ေတာ့ ကြမ္းမစားေခ် )....
ဆုိင္ေရွ ့မိတၱဴဆုိင္မွ အမ်ိဳးသမီး၏ မ်က္ႏွာတစ္ကြက္ကို စကၠန္ ့၃၀ေလာက္ျမင္ရဖုိ ့အေရး
တစ္ေန ့ ၃ နာရီေလာက္အခ်ိန္လာျဖဳန္းပီး ဇြဲဆုယူရန္ၾကိဳးစားေနတဲ့ ငနဲတစ္ေကာင္၏ ၂ အုိးေျမာက္ေရေႏြးအိုးငွဲ ့ခိုက္...( ထုိအမ်ိဳးသမီး၏ မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ကို ပိုင္ဆုိင္သမွ်ႏွင့္ လဲယူမယ့္သေဘာရွိသည္ )...
မိတ္ကပ္ထူထူႏွင့္ ႏွူတ္ခမ္းနီအရဲသား ညည့္ငွက္တစ္ေကာင္ကလည္း မိစၦာခန္းေဆာင္မ၀င္ခင္
သူ ့မိတ္ေဆြစြန္ ့ၾကဲေသာ ေပါင္မုန္ ့ၾကက္ဥေၾကာ္ကုိ စိတ္မပါလက္မပါ ဖဲ့ေျခြလ်က္....
( သူမအဖုိ ့ေတာ့ "Stomach"ဟူေသာေ၀ါဟာရသည္ အိပ္ယာဟုပင္ ျပန္ဆုိေလမလားမသိ )...
၀မ္းတီး၊ ပလိန္း၊ ၾကက္သံ၊ ၀က္ကုန္းေဘာင္တုိ ့ကို ေန ့စဥ္မျပတ္ေအာ္ေနရေသာ စားပြဲထုိးေကာင္ေလး၏
ညစာအတြက္ ထမင္းၾကမ္းမွ က်န္ပါ့မလား စုိးရိမ္ပူပန္မွူမ်က္နွာတုိ ့နွင့္အတူ...
မီးလာျပီဆရာ !!!.....
ေလာဘ၊ေမာဟ ႏွင့္ ေဒါသ ဆတူေရာစပ္ထားေသာ ဆုိင္ပုိင္ရွင္သည္ ေလတစ္ခ်က္ခြ်န္ကာ
စီဒီေခြတစ္ခ်ပ္ကိုေကာက္ကိုင္လုိက္ကာ စူထြက္ေနေသာ ဗိုက္ေခါက္ကို မလံု ့တလံုဖံုးအုပ္ထားသည့္
စြပ္က်ယ္အျဖဴႏွင့္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ပြတ္တိုတ္ျပီး စက္ထဲေကာက္ထည့္လိုက္သည္။
Digital to Analog ေျပာင္းလဲမွူမ်ားနွင့္အတူ ၀ါယာၾကိဳးႏွစ္ေခ်ာင္းမွသယ္ေဆာင္လာေသာ စီးဆင္းမွူ ့တစ္ခု
ေနာက္ေက်ာကို တိုး၀င္လာမွူနွင့္အတူ က်ေနာ္လည္း က်ယ္ေလာင္ေသာ သီခ်င္းသံနွင့္အတူ နိစၥဓူ၀ ေလာကီဇာတ္ခံုသားတုိ့အား
ေဖ်ာ္ေျဖလ်က္...တကယ္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္သည္ အုိေဟာင္းေနေသာ Sound Box တစ္လံုးမွ်သာ......။

+---- မ်က္ႏွာဖံုးမ်ား ----+




ဆလုိက္မီးတစ္ကြက္စာ ေအာင္ျမင္မွဴေလးရဲ့ေနာက္
ဖမ္းဆုပ္လို ့ရေလာက္ေအာင္ေမွာင္မုိက္ေနတဲ့ မတန္တဆေပးဆပ္မွဴေတြ.....
အေယာင္ေဆာင္ေႏြးေထြးမွူေတြနဲ ့
ေနာက္ေက်ာက ေအးစက္တဲ့ဓါးသြားေတြ......
ပါးလႊာလြန္းတဲ့ ပ်ားရည္ေအာက္က
ပုပ္အက္အက္ ဟန္ေဆာင္မွူေတြ.......
အျပံဳးတပ္ဆင္ထားတဲ့ မ်က္ႏွာဖံုးေအာက္က
မစၦရိယ မ်ားေနတဲ့မ်က္ႏွာစစ္ေတြ.......
အားေပးတဲ့လက္ခုပ္သံတခ်ိဳ ့တ၀က္ေနာက္မွ
မ်ားျပားလွတဲ့ လက္သီးပုန္းမ်ား......
ဟူးးးးးး
၅၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀၀ ကီလိုဂရမ္ ျဒပ္ထုရွိတဲ့ေလထုထဲမွာ
ဘာလို ့မ်ား အသက္ရွူမ၀နုိင္ရတာလဲ.....
ေလထု ညစ္ညမ္းလာျခင္းလား လူထုညစ္ညမ္းလာျခင္းလား......
တကယ္ေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ ၾကိဳတင္ဇာတ္တုိက္ခြင့္မရရွာတဲ့ ျပဇာတ္တစ္ပုဒ္မွ်သာ......။

+---- အရုိးရွင္းဆံုးနွင့္ မရိုးနုိင္ေသာ စကားလံုး (သို ့) ေဖေဖနဲ ့ေမေမ ----+




သူမ်ားေတြလို special nurse နဲ ့ဗိုက္မအပ္ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္
ေဖေဖနဲ ့ေမေမရဲ့ ဂရုစုိက္မွူေအာက္မွာ
သားတုိ ့ ညီအစ္ကိုသံုးေယာက္ အဂၤါစံုစြာ ေမြးဖြားခဲ့ပါတယ္ ...( ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေဖေဖနဲ ့ေမေမ )

သူမ်ားေတြလုိ အဆင့္ျမင့္ေန ့ကေလးထိန္းေက်ာင္းေတြ မထားေပးခဲ့နုိင္ေပမယ့္
အေဖနဲ ့အေမရဲ့ သြန္သင္ျပသမွုေအာက္
သားတုိ ့ေတြ မရွုိင္းျပခဲ့ပါဘူး ေဖေဖနဲ ့ေမေမ....

သူမ်ားေတြလို ေက်ာင္းစိမ္းအကၤ်ီ ထည္လဲမ၀တ္နုိင္ခဲ့ေပမယ့္
ေမေမေလ်ာ္ဖြတ္ေပးတဲ့ ေက်ာင္း၀တ္စံုေလးေၾကာင့္
သားတုိ ့ အမ်ားၾကားမွာ မညိုးမွိန္ခဲ့ပါဘူး ေမေမ....

သူမ်ားေတြလို ထမင္းဘူးလွလွေလးေတြ ဟင္းေကာင္းေတြ မကုိင္နုိင္ မထည့္နုိင္ခဲ့ေပမယ့္
ေမေမ့ရဲ့ လက္သုတ္ပ၀ါ သန္ ့သန္ ့ေလးေတြနဲ ့ထုပ္ပုိးထားတဲ့ ထမင္းဘူးေလးက
အျမဲတမ္းသန္ ့ရွင္းျပီး စားခ်င္စဖြယ္ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္ ေမေမ....

သူမ်ားေတြလို နုိင္ငံျခားျဖစ္ေဘာပင္ခဲတံေတြ မသံုးနုိင္ခဲ့ေပမယ့္
ေက်ာင္းသြားခါနီးတုိင္း ေဖေဖခြ်န္ထားေပးတဲ့ ခဲတံေလး ၂ ေခ်ာင္းက
သားတုိ ့ပညာေရးကုိ ေျဖာင့္ျဖဴးေစခဲ့ပါတယ္ ေဖေဖ....

သူမ်ားေတြလုိ ကားျကီးကားငယ္ အသြယ္သြယ္နဲ ့ ေက်ာင္းလိုက္မပို ့နုိင္ခဲ့ေပမယ့္
ေဖေဖနင္းတဲ့ စက္ဘီးကယ္ရီယာ ခံုေလးေနာက္မွာ ( ေခြ်းနံ ့နဲ ့ ေဆးလိပ္နံ ့ေရာတဲ့ ေက်ာျပင္ကိုဖတ္တြယ္ရင္း )
သားတို ့ေတြ လံုျခံဳေဘးကင္း အဆင္ေျပခဲ့ပါတယ္ ေဖေဖ...

သူမ်ားေတြလုိ ေခတ္မွီကစားကြင္းေတြ လုိက္မပုိ ့ေပးႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္
အိမ္ေဘးက ကြပ္လပ္ေလးမွာ ( ေဖေဖနဲ ့ေမေမက ဂိုးဖမ္းလို ့ )
သားတုိ ့ ေပ်ာ္ရႊင္မွူအျပည့္နဲ ့ကစားခဲ့ရပါတယ္ ေဖေဖနဲ ့ေမေမ...

သူမ်ားေတြလုိ ရုပ္၀တၳဳ ပစၥည္းဥစၥာေတြအေမြမေပးနိင္ေပမယ့္
ေဖေဖနဲ ့ေမေမရဲ့ ေျမျဖဴမွုန္မ်ားၾကားက ရွာေဖြေထာက္ပ့ံေပးခဲ့တဲ့ပညာအေမြနဲ ့
သားတုိ ့လူ ့ေလာကထဲ ရဲ့၀ံ့ေမာ္ျကြားစြာ ေလ်ာက္လွမ္းေနတယ္ ေဖေဖနဲ ့ေမေမ...

ဘယ္ေလာက္ပင္ အရြယ္ေရာက္ေသာ္ျငားလည္း
သားေတြကို ရင္၀ယ္ပုိက္အရြယ္ ထင္မွတ္တတ္တဲ့ မာတာပီတ မိႏွင့္ဖရဲ့ စိတ္ႏွလံုးမွာ
အျမဲတေစ ပူပန္ေနမယ္ဆိုတာ သားတုိ ့သိပါတယ္ ေဖေဖနဲ ့ေမေမ....

အေျပာက်ယ္တဲ့ ေလာကထဲ ေလစုန္ေလဆန္ ပ်ံသန္းရင္း
အႏွိုင္းမဲ့ေႏြးေထြးမွူေမတၱာတရား အသုိက္အျမံဳရွိရာေနရာေလးကုိ
သားတုိ ့မွန္းေမွ်ာ္တမ္းတလုိ ့ ... တမ္းတလုိ ့ .... တမ္းတလို ့....................။

+---- လ်စ္လ်ဴရွူ ့ထားျခင္းခံရေသာ ေန ့ရက္မ်ားအေၾကာင္း ----+



ေနရက္မ်ားသည္ သိသိသာသာ ေျခာက္သေယာင္းလ်က္ရွိသည္။ အရင္က ကုန္ဆံုးလြယ္ေသာ
ညတို ့သည္ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ ရွည္လ်ားမဲေမွာင္လ်က္သာ။
မနက္လင္းတည္းက စေသာက္ခဲ့ေသာ စီးကရက္ဖင္စီခံသည္ အေပၚမွ တအိအိျပိဳဆင္းလာေသာ
အေလးခ်ိန္မ်ားအေပၚညည္းညူလ်က္..
ေကာ္ဖီခြက္ထဲမွ ကာဖင္းဓါတ္တုိ ့၏ေတးသြားအကမ်ားႏွင့္အတူ ညသည္မီးစာကုန္စျပဳေနေပျပီ။
ေရာင္နီအလင္းလာစ အခ်ိန္ထိ စာမ်က္နွာတုိ ့ေပၚတြင္ အလြမ္းနွင့္ သတိရျခင္းသာ
ေရးခဲ့နုိင္ေသးသည္။


သူမသည္ Minilaptop ကိုမျကုိက္.. ညစာ ကုိမျကိုက္.. ပြစိပြစိ လုပ္ျခင္းကိုမျကိုက္..
ဆိတ္ဆိတ္ေနျခင္း ကိုမျကုိက္ ..
ထုိ ့အတူ ခ်စ္တယ္ေျပာရမွာကိုလညး္ မၾကိဳက္ေပ .. သူမအေျကာင္းမေတြးဘဲသာေနလ်င္
ရင္ဘတ္သည္ သိသိသာသာ ေနရာက်ယ္၀န္းသြားလိမ့္မည္ထင္သည္။

သူမ လ်စ္လ်ဴရွု ့ထားသည့္ ေနာက္ပုိင္းမွဘဲ မေကာင္းမွူတုိ ့သည္ ငယ္ေပါင္းမ်ားသဖြယ္
က်ေနာ့္အား တြယ္တာလာျကသည္။
ဂရုစုိက္မွူ မရွိေသာ အေနအထုိင္တုိ ့သည္ နွာေစးေခ်ာင္းဆုိးျခင္းတုိ ့အား
သြားေလရာေခၚေဆာင္ေနသည့္အလား။ပရမ္းပတာနုိင္လွေသာ ထုိရာသီဥတုတြင္
က်ေနာ္ အသားမက်နုိင္ေသးေပ။


အားလပ္ရက္ သတ္မွတ္ခ်က္မရွိ။ ခံစားမွူေနာက္ ခႏၶာကိုယ္က မလုိက္နုိင္။
ရပ္တည္မွူတစ္ခုအတြက္
ဒုတိယဘုရားသခင္အတြက္ မုိးသည္ညမ်ားတြင္ ေျမျပင္ေပၚတြင္လည္း  အိပ္စက္ခဲ့ဖူးခဲ့ျပီ ။
က်ဲက်ဲေတာက္ ေနပူေအာက္တြင္ ဖုန္မွူန္ ့မ်ားကို ခါးခါးသက္သက္နမ္းဖူးခဲ့ျပီ။
ႏွင္းမွူန္ေအာက္တြင္ ဆြယ္တာတစ္ထည္နဲ ့လည္း ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ဖူးတယ္။
တခါတေလေတာ့လည္း " လူျဖစ္ရက်ိဳူးနပ္လိုက္တာ ဆိုတဲ့" ရြဲ ့စကားေတြကို သတိရမိတယ္။
တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္လူငယ္ဘ၀သည္
ေသြးသားနဲ ့တည္ေဆာက္ထားျခင္းလား စည္သြပ္ဘူးတခုလား ေ၀၀ါးလ်က္
(ရက္မလြန္တာကိုဘဲ ျကံဖန္ေက်းဇူးတင္ေနမိေသးသည္)။

အိပ္ယာက ႏိုးထခ်ိန္တိုင္း ေသြးပ်က္ေနမိတယ္။
အလုပ္ခ်င္ဆံုးက ျပန္လည္ အိမ္မက္ေနျခင္းတခုသာ...
စေန တနဂၤေႏြတုိ့သည္ သာမန္ရက္မ်ားထက္ တံလ်ပ္လ်င္းလ်င္းထလ်က္ရွိေနသည္..

မနီးေတာ့မယ့္အတူတူ မနက္ျဖန္ေတြမွာ ငါတုိ ့ထပ္ေ၀းခ်င္ေသးတယ္
ငါတုိ ့ေတြ မဆံုနုိင္ဘူးဆုိတာ ေသခ်ာသြားခ်င္လုိ ့ပါ.....

+----ပစၥဳပၸန္ရဲ့ေနာက္က ၾကက္ေျခခတ္မ်ား----+






ေမ့ေပ်ာက္ျခင္း ကဗ်ာဟာ
တမ္းတျခင္း မာတိကာနဲ ့
အဘယ့္ေၾကာင့္ အစပ်ိဳးပါသလဲ ။
( ခ်စ္ျခင္း၊ ယံုၾကည္ျခင္း၊ ၾကင္နာျခင္း စိတၱဇနာမ္ အမ်ားအျပားပါ၀င္ေသာ)ႏွလံုးသားနွစ္ခုကို စေတးျပီးမွ ဥေပကၡာကို ငါတုိ ့ရတာ( ေျပာစမ္းပါ တဆိတ္ေလာက္) တန္ရဲ့လား ။

ဘယ္ေတာ့မွမေျပာေၾကးဆုိတဲ့ စကားတစ္ခြန္းနဲ ့ဘဲ
ငါတို ့ရဲ့ လက္က်န္သံေယာဇဥ္သဲ့သဲ့ေလးလည္း
ၾကိဳးစင္ေပၚတတ္ခဲ့ရတယ္ ။

ဒါေတြဟာ......
ေျပာင္းျပန္လွန္ထားတဲ့ အမွန္တရားေတြေနာက္
တေကာက္ေကာက္လိုက္ေနတဲ့သူေတြၾကားက
ဟုိမေရာက္ ဒီမေရာက္ ခံစားမွဴဝါဒီသမား...
ဘာမွန္းမသိတဲ့အရာေတြအေပၚ
ဘာမွန္းမသိဘဲ လုိက္ေလ်ာေနရတဲ့ဘဝထဲက
မျပတ္သားတဲ့ ေတြေဝသမား....
ရင္ထဲက ေဝဒနာေတြကို ဦးေႏွာက္နဲ ့ကုစားခ်င္တဲ့
လူငယ္တစ္ေယာက္ရဲ့ ႏွလံုးသား စ်ာပနမို ့
မ်က္ရည္တို ့ မစည္ကားအပ္ေလာက္ပါဘူး။

အဘယ္မွတ္ေက်ာက္နဲ ့
ငါ့ရင္ခြင္ကို ျဖတ္ေတာက္ၾကည့္ပါသလဲ...
ငါ့အခ်စ္ဟာ မင္း ဘာသာျပန္လို ့မရနုိင္ေလာက္ေအာင္
မရွုပ္ေထြးလွပါဘူး...
ေရွ ့ဆက္ နားလည္မေပးနုိင္ေတာ့ဘူးဆိုတာကိုက
မင္း ငါ့ကို နားလည္သြားျပီလုိ ့ဘဲ ယူဆပါတယ္ ။

အဲဒီညက ငါကဗ်ာေရးခဲ့တယ္...
ပစၥဳပၸန္ရဲ့ အေနာက္က
ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ကုိ
ေမ့ေပ်ာက္ဖို ့ ၾကိဳးစားရင္း ( ေနာင္တတခ်ိဳ ့နဲ ့ စကားစျမည္ေျပာရင္း )
ငါဟာ....
ဖမ္းဆုပ္လို ့ရေလာက္တဲ့ အေမွာင္ထုထဲ
မုိင္ေပါင္းမ်ားစြာ ေဝးကြာလြင့္စင္....................................။။။။

+---- ခရမ္းစက္ ----+







ေန ့နဲ ့ညရဲ ့ စ်ာပန ကို အျပန္အလွန္ လုိက္ပို ့ရင္း
ကုိယ္တူးတဲ့တြင္းေတာင္ ၂၄ ေက်ာ္ခဲ့ျပီဘဲ ....

ေရာမလို က်င့္ေနေပမယ့္
ကိုယ့္ေရာက္ေနတာက ေရာမမွမဟုတ္တာ
အျဖဴမဟုတ္ရင္ အမည္းလို ့သတ္မွတ္ခ်င္တဲ့ လူေတြရဲ့ အၾကား
ခရမ္းစက္လည္း ေနရာေပ်ာက္ေနခဲ့ရျပီ....

အမ်ားမိုးခါးေရေသာက္တုိင္း လုိက္မေသာက္နိုင္ေတာ့
ရုူးတယ္လုိ ့ သမုတ္ခ်င္ သမုတ္ၾကပါေစေတာ့...

ထမ္းထားရမယ့္ ကမၻာျကီးအတြက္လည္း
ဘာမွ မ်ားမ်ားစားစားခ်န္မထားနိင္ခဲ့လုိ ့
သူ ့ေရွ ့မွာ ေခါင္းေမာ့ရင္ေကာ့နိင္ပါတယ္..

တကယ္ေတာ့ ညီမေလးေရ
ထားခဲ့တဲ့ အခ်စ္ေတြကုိ
ကမၻာၾကီးနဲ ့အတူ သိမ္းဆည္းထားနုိင္ရင္
ေက်နပ္ေနမယ့္သူတစ္ေယာက္ပါကြယ္....။

+--- သုည ---+





သုညေတြေတာ့ သုညေတြဘဲ
၀ုိင္းသေယာင္ရွိတဲ့ သုညကဘဲ ကံေကာင္းသလုိလုိ
မိဘမဲ့ေတြၾကား တာ၀န္မယူတတ္တဲ့မိခင္ရွိသူ
မ်က္နွာပန္းပြင့္သလုိမ်ိဳးေပါ့ ....

အိမ္နံပါတ္ ၊ လမ္းနာမည္ထားအုန္း
တစ္ညတစ္ည ဘယ္မွာအိပ္စက္ရမလဲကိုက ေဝဝါးဝါး
ၾကံဳရာက်ပန္းသမားတုိ ့ရဲ့ညအတြက္
တစ္ခုတည္းေသာအပန္းေျဖမွူအာသာရမၼက္ကေန
သူတုိ ့ဘဝေတြ ျဖစ္တည္တယ္ ...

တစ္နပ္စားပီး ေနာက္တစ္နပ္ရွာဖုိ ့က အနာဂတ္ဘဲ
communication ကပါးစပ္ေတြ
transport ကေျခေထာက္ေတြ
entertainment က တာယာေခြအေဟာင္းတစ္ခုျဖစ္နုိင္သလုိ
မုိးေရစက္ေတြလည္းျဖစ္နုိင္တယ္
 ( ဒါေတာင္သဘာ၀တရားက လူတန္းစားမခြဲတတ္လို ့ )
education က ဖရုသဝါစာမ်ားတဲ့ပတ္၀န္းက်င္မွာ
မပီကလာပီကလာ ....
( ဆဲဆုိျခင္းက စြယ္စံုက်မ္းသဖြယ္ )
fashion ဆုိတာေဝးလုိ ့
သူမ်ားအက်ေလးေတာင္ တစ္လတစ္ၾကိမ္ လဲရန္ခက္ခက္ 
politics ႏွင့္ human right ဆိုတာၾကီးကုိ
တသက္တကုိယ္မၾကားဘူးဘဲ ေသဆံုးသြားၾကမည္ ..

တတ္နုိင္သူေတြက အမဲသားကုိ အိမ္ေမြးေခြးကုိခ်ေကြ်းလို ့
အသီးအရြက္ကို က်န္းမာေရးအတြက္ တကူးတက စားေသာက္ၾကသလုိ
အသီးအရြက္ၾကားက အရုိးအရင္းေလးပါတဲ့ေန ့မွာ
သူတုိ ့မ်က္ႏွာေတြ အေပ်ာ္လြန္ၾကတယ္ ...
လမ္းျကုိလမ္းၾကားအမွုိက္ပံုေတြထဲ
ၾကက္ဥေခါက္မုန္ ့တစ္ခုနဲ ့ ေမးခုိင္ပုိးကုိ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကီးလဲစား
ဒဏ္ရာကင္းတဲ့လူ ခပ္ရွားရွားပါလား ....

သုညေတြေတာ့ သုုညေတြေပါ့ေလ
ဝုိင္းသေယာင္ရွိတဲ့ သုညကဘဲကံေကာင္းသလုိလို ...........။။။။

( အကိုတစ္ေယာက္ဆီက ရတဲ့ပံုေလးပါ ...ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းသြားတုိင္းျဖတ္သြားေနက် က်ဴူးေက်ာ္ရပ္ကြက္ေလးတစ္ခုကုိျပန္ျမင္မိလုိ ့ ေရးျဖစ္သြားတယ္ ။ )